In 2014 liep ik van Wateringen in Nederland (in het Westland) naar Fisterra in Spanje (ten westen van Santiago de Compostela).
Daarna besloot ik om niet terug te keren naar Nederland, maar verder te zwerven. Onderweg werk ik om in mijn onderhoud te voorzien.
Ik bevind me momenteel in Frankrijk.

San Vicente de la Barquera

Laatste foto’s San Vicente

Mijn (waarschijnlijk) laatste foto’s van San Vicente de la Barquera staan op Flickr.

Hospitalero, San Vicente de la Barquera

Hospital de la Concepción

Gisteren eindelijk eens tijd gehad/gemaakt om de oude albergue van San Vicente te gaan bekijken. Nou ja, de anderhalve muur die daar nog van over is…

Deze resten dateren uit de 14e – 16e eeuw.

San Vicente de la Barquera

Retourtje Comillas

De laatste albergue voor San Vicente staat in Comillas.
De vorige keer dat ik in Comillas was, als pelgrim, was daar de albergue gesloten vanwege bedwants (net als eind oktober en ook nog een paar keer eerder dit jaar), en ben ik vooral bezig geweest met het zoeken naar een alternatieve slaapplaats; ik heb toen dus eigenlijk niks van het stadje gezien.

Maar omdat ik gehoord had dat Comillas best een mooi stadje is, ik inmiddels behoorlijk zeker ben van een slaapplaats, en ik bovendien wel weer eens toe was aan een wandeling, heb ik mezelf vandaag een dag vrij gegeven en ben ik naar Comillas gelopen. Lekker langs de kust heen (kilometer of 14), en over de Camino terug (kilometer of 12). Met de tour door de stad heen een kilometer of 30, en dat is net een lekkere afstand.

Helaas wordt El Capricho van Gaudí voor niet-betalende gasten door een hoge muur volledig aan het zicht onttrokken, maar de rest van het stadje is ook mooi.

San Vicente de la Barquera

Wilde zee

De zee was lekker wild vandaag.

Sorry voor die achtbaan-achtige zwaai aan het einde van de video; ik moest de camera even heel snel uit de baan van die golf halen.

Inmiddels onweert het hier als een dolle.

San Vicente de la Barquera

Een wandeling kado

Vandaag was ik jarig. Of eigenlijk ben ik dat nog steeds, want er is nog een uur over in vandaag.
Ik doe al jaren niet echt meer iets aan mijn verjaardag, maar vandaag was het beter weer dan ik ooit gehad heb op deze dag (een graad of 27), en daarom vond ik dat ik daar iets mee moest doen. En dus — eens een pelgrim, altijd een pelgrim — gaf ik mezelf een wandeling kado.

Elke ochtend bij het ontbijt vertel ik de pelgrims, in 1, 2, 3, 4 of 5 talen, dat er 2 manieren zijn om San Vicente te verlaten: de ‘officiële’ route en een alternatieve route, die een kilometer of 5 korter is (bijna 18 km vs. ongeveer 12 km naar Unquera, waar de 2 routes weer samenkomen). Ik adviseer de pelgrims dan altijd om de kortere route te nemen, omdat ik gehoord heb dat de ‘officiële’ route ook niet geweldig mooi is, en bovendien vrijwel de hele weg over asfalt gaat, net als de kortere route.
Toen ik hier als pelgrim was, hoorde ik dat verhaal ook, en koos ik voor de kortere route. Vandaag besloot ik de ‘officiële’ route naar Unquera te lopen, daar een pelgrimsmenu te eten, en dan de alternatieve route in omgekeerde richting terug te lopen.

De kortere route gaat langs een autoweg, de N-634, en is mega-saai. De ‘officiële’ route blijkt, hoewel niet geweldig mooi, absoluut meer acceptabel te zijn: je hebt wat natuur om je heen, je doorkruist wat dorpjes, en waar geen dorpjes zijn, zie je hier en daar wel een boerderij. Mijn advies bij het ontbijt zal ik dus moeten aanpassen: wie 25 kilometer naar de volgende albergue aankan, doet zichzelf zeker een plezier als hij de autoweg vermijdt.
Onderweg ontmoette ik nog 1 van ‘mijn’ pelgrims van afgelopen nacht; hij was eerst nog even naar het strand gegaan in San Vicente, omdat hij in de komende dagen geen zee meer zal zien, en liep dus laat. Omdat hij het aanbood, heb ik me ongegeneerd tegoed gedaan aan zijn chocola.

Aangekomen in Unquera, op het punt waar de 2 routes samenkomen, was het eerste dat ik zag de grote supermarkt waar ik als pelgrim mijn lunch gekocht had. En dus nam de pelgrim in mij het weer over, verwees ik het idee van een pelgrimsmenu naar de prullenbak, en kocht ik een salade en een fles drinkyoghurt, om vervolgens een picknicktafel in een parkje te zoeken om te lunchen.
Zittende aan die picknicktafel werd ik aangesproken door 2 Italiaanse pelgrims die de alternatieve route gevolgd hadden, met de vraag of ik wist waar ze de ‘officiële’ route weer konden vinden. Pelgrims herkennen pelgrims…

Zoals gezegd was de terugweg saai, maar ik ben toch blij dat ik niet de bus genomen heb. Ik heb nu gezien dat ik 30 kilometer nog steeds fluitend doe (hoewel ik wel blij was dat ik mijn knieband in mijn zak had gestoken). Maar ik moet natuurlijk wel toegeven dat ik vandaag zonder rugzak gelopen heb (wat een luxe…).

Terug in San Vicente besloot ik mezelf alsnog te trakteren op een pelgrimsmenu, maar dan bij het restaurant waarover ik verschillende pelgrims al positief gehoord had (en dat toevallig ook nog eens het restaurant is dat het dichtst bij de albergue is). En ze hadden gelijk: ik heb prima gegeten, ben niet bescheiden geweest met de fles wijn die erbij hoorde (op), en heb erg genoten van het glaasje orujo de hierbas dat er niet bij hoorde, maar waar ik toch erg veel trek in had. Nog een goed advies voor mijn pelgrims, dus.

Bij terugkomst in de albergue hebben Sofia, Marilo en de 2 pelgrims van vannacht nog voor me gezongen; eerst ‘Happy birthday’, omdat ik dat kon verstaan, en toen nog een Spaans liedje, waarbij ze 44 keer aan mijn oren moesten trekken; het zal wel iets met cultuur te maken hebben, dus je laat het gebeuren…

Al met al een beste verjaardag.

San Vicente de la Barquera

Aarden

Ik heb wat tijd nodig om te aarden in San Vicente en de albergue, waardoor ik er maar weinig aan toe kom om achter de computer te gaan zitten. Voorlopig weer wat foto’s; vanavond hoop ik even de rust te vinden voor een verhaaltje en het doorsturen van de laatste nieuwsbrieven.

25 oktober, naar het strand:

27 oktober, naar de golfbreker:

San Vicente de la Barquera

13 Graden

13 Graden bij jullie, lees ik net op knmi.nl, en regen.
Maar troost je: hier komt het ook nauwelijks boven de 25 graden…

San Vicente de la Barquera

Eerst ‘s wat foto’s

‘n Nieuw verhaaltje volgt één dezer dagen. Voorlopig wat foto’s, zodat iedereen weet dat ik er nog ben.

San Vicente de la Barquera: